Het is warm, heel warm, super duper warm. Mijn grootste tegenstander op warme dagen is niet de hitte, maar mijn eigen uitstelgedrag rondom het opblazen van mijn sup. Want ik heb een sup. En ja, ik vind suppen heerlijk. Uren kan ik op het water dobberen, om me heen kijken en genieten van de rust. Er is niets wat mijn hoofd zo leeg maakt. Alleen heb ik meestal geen zin om de plank op te blazen. Wat doe ik dan voordat ik ga pompen, vraag je je af?
Eerst ging ik B&B Vol Liefde kijken. Daarna een aflevering van My Life with the Walter Boys. En toen nog maar een, want dan had ik die ook weer uitgekeken. Vooruit, geen spoilers! Inmiddels was het 13.00 uur en bedacht ik dat mijn hooikoortspillen op waren en dat er ook nog een Vinted-pakketje op de post moest. A-fijn. Om half drie was ik dan eindelijk ready om mijn sup uit de schuur te halen.
De strijd met mijn sup
Mijn opblaasplank blaas ik altijd iets verder op dan 1 bar, omdat er bij het loskoppelen van de pomp weer wat lucht verloren gaat. Toen ik eindelijk klaar was en de pomp eraf haalde, liep er weer een flinke hoeveelheid lucht uit. En dat gebeurde niet één keer, maar drie keer in ruim dertig graden.
Blijkbaar wilde mijn board eerst nog even wat extra aandacht voordat we samen op avontuur konden. En niet alleen mijn sup, want een bezorger kon het ook niet laten om me een complimentje te geven over mijn opblaaskunsten.
Uiteindelijk kon ik mijn plank meenemen naar het water. Toen ik hem in het water legde en wilde opstappen, ging ik eerst met mijn billen in de brandnetels zitten om vervolgens op een plank te stappen die maar niet vooruitkwam en rondjes bleef draaien. Ik dacht even dat ik er verkeerd op zat. Niets was minder waar. Ik was mijn grote vin vergeten.
Twintig minuten later had ik mijn vin opgehaald en geïnstalleerd. Mijn avontuur kon beginnen!
Na ruim tweeënhalf uur kwam ik aan bij Theehuis Rijnauwen. Pannenkoek spek-kaas, ijskoffie, boek erbij en uitzicht over de Kromme Rijn. Meer heb ik eigenlijk niet nodig
Langzaam naar huis
Om 20.15 vond ik het weer mooi geweest en sprong ik op mijn sup richting huis. Op de terugweg kun je met de stroming mee en rustig dobberen. Ik lees dan vaak een boek. Wel opletten en af en toe een beetje bijsturen, anders zit je zo tussen de plantjes.
Toen het begon te schemeren, besloot ik toch maar wat harder naar huis te peddelen. Rond 22.00 liep ik weer naar huis, met mijn sup onder mijn arm. Dat zorgt altijd voor veel bekijks.
Een vrouw die kwam langsfietsen riep ineens: “Daar gaat een boot!”
Daarna zei ze nog iets over een boek. Ik wist precies welk boek ze bedoelde, de titel lag op het puntje van mijn tong maar ik kon er niet opkomen.
De volgende ochtend stond ik op de boekenafdeling van de kringloop waar ik werk. En ineens had ik Joe Speedboot in mijn handen.
Niet één. Niet twee. Maar drie verschillende exemplaren...
Tot de volgende!
Liefs, Sofie
Reacties
Een reactie posten