Soms heb je van die dagen waarop alles net even wat makkelijker lijkt te gaan. Je zit lekker in je vel, hebt zin om de deur uit te gaan en voor je het weet heb je ineens allerlei kleine gesprekjes met onbekenden.
Vandaag was zo’n dag.
Leuke mannelijke aandacht
Nou ja, overdrijven is ook een vak. Maar ik had wel wat leuke mannelijke aandacht. Ik zit best vaak met een boek aan de Utrechtse grachten, maar volgens mij heb ik daar niet eerder zoveel aanspraak gehad.
Met opmerkingen als “Wat lees je?” en “Is het een leuk boek?” had ik meer kleine kletspraatjes metschippers en andere mensen op bootjes dan dat ik daadwerkelijk aan het lezen was.
Stiekem zat ik daar natuurlijk ook een beetje in de hoop een knappe zeeman te spotten. Maar dat is wellicht een verhaal voor een andere keer. ;)
Complimentjes
Na een klein uurtje hield ik het voor gezien en fietste ik door naar de bibliotheek.In de bibliotheek werkt een knappe man die ik al eens eerder had gezien, maar nog nooit had gesproken. Vandaag begroette hij me ineens heel vriendelijk en gaf hij me een complimentje over mijn blousje. Score!
Al kon ik die punten natuurlijk weer snel inleveren toen hij me vervolgens twee keer vrij streng kwam vertellen dat de bibliotheek ging sluiten. Goede sollicitatiebrieven schrijven duurt lang, maar ik begon er ook net wat te laat aan. ;)
Eenmaal buiten had ik mijn fiets zo te pakken en fietste ik zo voorbij een oude Bumble-match. Hij stond er met een meisje, maar toen we oogcontact maakten, konden we allebei een glimlach niet onderdrukken.
Alleen zit ik allang niet meer op Bumble. Wie weet spotten we elkaar nog eens een keer in het wild. ;)
Ooh la la
Bij het stoplicht zette ik mijn koptelefoon op en fietste naar huis. Ik was veel te hard aan het meezingen met Ooh La La van Goldfrapp toen ik ineens drie mannen op een bankje iets te enthousiast naar me zag lachen.
Glimlachend fietste ik maar even wat harder door.
Tot de volgende!
Liefs, Sofie
P.S. Aan de afbeelding wordt nog gewerkt ;)
Reacties
Een reactie posten